Ragnhildur Lára Finnsdóttir

Ég fattaði allt í einu að það eru alveg vikur síðan ég borðaði seinast fisk! Ekki gott hjá manneskju sem er að vanda sig við að borða hollan og fjölbreyttan mat. Í matinn var ég með mjög fljótlegan og góðan fisk sem tók enga stund að elda og enga stund að borða.

Pestó þorskur með grænmeti
Þorskur fyrir 2-3
Paleo pesto sjá hér
2-3 tómatar
olía/smjör
1 hvítlauksrif
1/2 paprika
1/3 kúrbítur
sveppir

Hita ofn á 200°C. Ég setti þorskinn í eldfast mót, saltaði og pipraði og smurði svo vel af heimalöguðu pestói yfir. Skar tómata í sneiðar og raðaði yfir. Setti í ofn í 15-20 mínútur. Svo skar ég grænmetið niður og steikti á pönnu í smá smjöri og hvítlauk. Með þessu bar ég fram einfalt salat með káli, papriku, gúrku, jarðarberjum og olíu og balsam. Ég var líka með niðursneitt grænmeti ásamt hummus sem snarl. Einfalt og gott, máltíð á innan við hálftíma.

Helgin kom og fór á ótrúlegum hraða að vanda. Það var víst annar í aðventu í gær og jólaundirbúningurinn smá mjakast hjá mér. Ég er samt alltaf miklu duglegri að hugsa um hvað það væri skemmtilegt að framkvæma hitt og þetta í aðventunni en að bretta upp ermar og axjúallí gera hlutina. Það eru þó allavega komnar seríur í alla glugga og ég bakaði eina sort í gær, auk þess sem ég eyddi mestum hluta laugardags í Smáralind. Keypti reyndar bara pakka handa sjálfri mér, en það er þá allavega frá!
En ég er barasta frekar ánægð með hvað ég gerði margt í eldhúsinu um helgina, ég bjó til ljúffengt humarpasta á laugardagskvöld, æðislegar bananavöfflur í árbít á sunnudag og bakaði smákökur a la mamma. Svo gerði ég nokkrar prufur að jólapakkadótaríi sem ég get ekki sagt frá strax. Hæ fjölskylda!

Mér fannst svo ofboðslega kósý hjá okkur Sibbmündi á deitkvöldinu í seinustu viku þegar við borðuðum hreindýr að ég ákvað að hafa aftur svona kósý laugardag. Við eigum alls kyns góðgæti í frysti, humar og nautasteik og fleira, sem við erum ekki nógu dugleg að elda úr, ég er alltaf að bíða eftir einhverju spes tækifæri. En það er argasti kjánaskapur, auðvitað á maður bara að halda upp á hversdaginn líka, carpe diem og allt það. Ég skoðaði einhverjar uppskriftir á netinu að humarpasta, en þar var laukur, sellerí og fleira grænmeti sem mér finnst alls ekki passa með humri, svo ég ákvað bara að láta tilfinninguna ráða hendi. Útkoman var rosalega gott, rich humarpasta með hvítlauks-rjómasósu. Namm. Þetta er það sem ég gerði:

Humarpasta fyrir tvo
9 vænir humarhalar (magn eftir stærð og matarlyst)
2-3 hvítlauksrif
smjör
sítrónusafi
sítrónubörkur
steinselja
hvítvín
rjómi (ég notaði venjulegan, en myndi mæla með matreiðslurjóma)
salt og pipar
140 g Tagliatelle pasta
Ég sauð pastað samkvæmt leiðbeiningum á pakkanum. Humarinn var í skelinni svo ég skelfletti og hreinsaði hann. Svo setti ég smjör á pönnu ásamt rifnum hvítlauk og þegar það var orðið heitt skellti ég humrinum út í og bætti svo safa úr hálfri sítrónu út í. Þegar humarinn var rétt svo eldaður í gegn tók ég hann upp úr og lagði til hliðar og hellti u.þ.b. 1/2-1 dl af hvítvíni út í og lét vínið aðeins sjóða úr, ásamt rifnum berki af eins og fjórðungi af sítrónu. Svo bætti ég rjómaskvettu út í og hitaði vel. Ég saxaði steinselju og bætti út í sósuna og tók smá af pastavatninu og bætti saman út, svo sósan myndi loða vel við pastað. Svo fór pastað sjálft og humarinn ofan í og ég hrærði þetta vel saman.

Ég bar þetta fram með steinbökuðu baguette brauði sem ég fann í Bónus, og það var mjög gott. Ég ætlaði að láta sósuna vera nægilega mikla til að geta dýft brauðinu ofan í, en hún var það þykk að það gekk eiginlega ekki upp. Ég setti því ögn af smjöri og sítrónusafa í pott með hvítlauksrifi og bræddi saman til að geta dýft brauðinu í. Himneskt. Eina krítíkin sem ég hef á réttinn eins og ég gerði hann var að ég var aðeins of rausnarleg á rjómaskvettuna, næst myndi ég passa betur upp á skvettumagnið (nýtt orð) og helst nota matreiðslurjóma. En mikið var þetta gott. Í eftirrétt/kvöldsnarl voru svo jólamandarínur, enda hefur maður enga lyst á einhverju öðru gúmmelaði á eftir þessu.