Ragnhildur Lára Finnsdóttir

Helgin kom og fór á ótrúlegum hraða að vanda. Það var víst annar í aðventu í gær og jólaundirbúningurinn smá mjakast hjá mér. Ég er samt alltaf miklu duglegri að hugsa um hvað það væri skemmtilegt að framkvæma hitt og þetta í aðventunni en að bretta upp ermar og axjúallí gera hlutina. Það eru þó allavega komnar seríur í alla glugga og ég bakaði eina sort í gær, auk þess sem ég eyddi mestum hluta laugardags í Smáralind. Keypti reyndar bara pakka handa sjálfri mér, en það er þá allavega frá!
En ég er barasta frekar ánægð með hvað ég gerði margt í eldhúsinu um helgina, ég bjó til ljúffengt humarpasta á laugardagskvöld, æðislegar bananavöfflur í árbít á sunnudag og bakaði smákökur a la mamma. Svo gerði ég nokkrar prufur að jólapakkadótaríi sem ég get ekki sagt frá strax. Hæ fjölskylda!

Mér fannst svo ofboðslega kósý hjá okkur Sibbmündi á deitkvöldinu í seinustu viku þegar við borðuðum hreindýr að ég ákvað að hafa aftur svona kósý laugardag. Við eigum alls kyns góðgæti í frysti, humar og nautasteik og fleira, sem við erum ekki nógu dugleg að elda úr, ég er alltaf að bíða eftir einhverju spes tækifæri. En það er argasti kjánaskapur, auðvitað á maður bara að halda upp á hversdaginn líka, carpe diem og allt það. Ég skoðaði einhverjar uppskriftir á netinu að humarpasta, en þar var laukur, sellerí og fleira grænmeti sem mér finnst alls ekki passa með humri, svo ég ákvað bara að láta tilfinninguna ráða hendi. Útkoman var rosalega gott, rich humarpasta með hvítlauks-rjómasósu. Namm. Þetta er það sem ég gerði:

Humarpasta fyrir tvo
9 vænir humarhalar (magn eftir stærð og matarlyst)
2-3 hvítlauksrif
smjör
sítrónusafi
sítrónubörkur
steinselja
hvítvín
rjómi (ég notaði venjulegan, en myndi mæla með matreiðslurjóma)
salt og pipar
140 g Tagliatelle pasta
Ég sauð pastað samkvæmt leiðbeiningum á pakkanum. Humarinn var í skelinni svo ég skelfletti og hreinsaði hann. Svo setti ég smjör á pönnu ásamt rifnum hvítlauk og þegar það var orðið heitt skellti ég humrinum út í og bætti svo safa úr hálfri sítrónu út í. Þegar humarinn var rétt svo eldaður í gegn tók ég hann upp úr og lagði til hliðar og hellti u.þ.b. 1/2-1 dl af hvítvíni út í og lét vínið aðeins sjóða úr, ásamt rifnum berki af eins og fjórðungi af sítrónu. Svo bætti ég rjómaskvettu út í og hitaði vel. Ég saxaði steinselju og bætti út í sósuna og tók smá af pastavatninu og bætti saman út, svo sósan myndi loða vel við pastað. Svo fór pastað sjálft og humarinn ofan í og ég hrærði þetta vel saman.

Ég bar þetta fram með steinbökuðu baguette brauði sem ég fann í Bónus, og það var mjög gott. Ég ætlaði að láta sósuna vera nægilega mikla til að geta dýft brauðinu ofan í, en hún var það þykk að það gekk eiginlega ekki upp. Ég setti því ögn af smjöri og sítrónusafa í pott með hvítlauksrifi og bræddi saman til að geta dýft brauðinu í. Himneskt. Eina krítíkin sem ég hef á réttinn eins og ég gerði hann var að ég var aðeins of rausnarleg á rjómaskvettuna, næst myndi ég passa betur upp á skvettumagnið (nýtt orð) og helst nota matreiðslurjóma. En mikið var þetta gott. Í eftirrétt/kvöldsnarl voru svo jólamandarínur, enda hefur maður enga lyst á einhverju öðru gúmmelaði á eftir þessu.

Ég ligg upp í sófa með fartölvuna í fanginu, gjörsamlega uppgefin eftir að hafa eldað og vaskað upp fyrir þriggja rétta, sex manna matarboð í kvöld. En það var vel þess virði fyrir ljúfa kvöldstund og góðan mat. Ég keypti hrefnuhakk í Iceland í einhverju gríni í haust og henti í frystinn en vissi ekkert hvað ég ætti að elda úr því. En ég ákvað loks að prófa það í rétt og gera ítalskar kjötbollur. En þar sem ég var í þessari tilraunastarfsemi þorði ég ekki annað en að hafa forrétt líka, svona svo að ef bollurnar væru lýsislegnar og óætar, að fólk hefði eitthvað ofan í sig.

Mér finnst ég alltaf verða betri og betri að finna hluti í ísskápnum og elda án þess að fylgja uppskrift eða réttum sem ég hef borðað áður. Ég verð að segja að mér finnst það svolítið skemmtilegt þegar eitthvað samansull bragðast svona vel. Þessi pastaréttur er rosalega einfaldur og fljótlegur og ég var nú ekkert að finna upp hjólið en mér fannst hann mjög góður á bragðið.




Penne pasta fyrir tvo (170-200 gr)

Ég hitaði vatn í potti að suðu, saltaði og hellti pastanu út í. Ég skar strengjabaunirnar í tvennt, en þær mega auðvitað vera heilar, og setti þær út í pastapottinn þegar fjórar mínútur voru eftir af suðutímanum á pastanu. Á lítilli pönnu hitaði ég oliu og smá smjörklípu og steikti hvítlaukinn, chiliið og tómatana. Ég hellti svolítlu af olíunni af tómötunum út á pönnuna svo ég væri örugglega með nóg til að þekja allt pastað. Ég saltaði vel og setti smá pipar. Ég hellti pastanu og baununum í sigti og setti svo aftur í tóman pottinn og hellti tómatolíusósunni út í og hrærði saman. Þetta var rosalega fljótlegur og einfaldur réttur og mikið agalega fannst mér hann góður á bragðið. Ég ætla að gera þennan rétt aftur, það er nokkuð víst. Sósan er eiginlega bara eins og salatdressing á pastað og baunirnar, og chiliið og saltið gáfu gott kick.

Það er komið alvöru vor í Manchester og páskaliljurnar komnar upp um allan bæ. Ég er því minna í skapi fyrir súpur og kássur og meira í skapi fyrir salöt og þess háttar. Ég fann að lokum fljótlegan og þægilegan hollan kvöldverð til að gera eftir vinnu í gær á Skinnytaste, salat með kjúklingabaunum.
Ég fylgdi uppskriftinni nánast alveg, mældi hráefnin kannski ekki nákvæmlega og notaði spínat í stað ruccola. Salatið var mjög gott á bragðið og alveg rosalega einfalt og fljótgert. Þetta var samt alveg rosalega léttur kvöldverður og ég myndi næst annaðhvort gera salatið í nesti eða hádegismat, eða bera það fram með einhverju fleiru í kvöldmat. Ég held einnig að það væri enn betra með ruccola eins og í uppskriftinni, ég þurfti bara að kaupa spínat því ég ákvað loksins að prófa líka að búa til „grænt skrímsli“ í morgunmat.
Mér finnst einhvernveginn grænir hristingar vera í umræðunni út um allt á matarbloggum og á fésinu svo ég gat ekki annað en prófað. 
Græna skrímslið kom bara ljómandi vel út, þótt ég sé nú kannski ekki tilbúin að drekka svona á hverjum morgni. En það er ótrúlega fyndið hvernig hann bragðast bara eins og banani og hnetusmjör, ekkert spínatbragð. Svo er líka svo skemmtilegt að borða skrímsli í morgunmat og ég trúi því vel að þetta sé góð leið til að koma spínati ofan í litla krakka, ég kunni allavega að meta skemmtanagildið í grænum morgunmat.

Í mitt skrímsli fór:
1 lítill frosinn banani
væn lúka af spínati
1/2 bolli low fat vanillu jógúrt
ca 3/4 bolli léttmjólk
1 kúfuð teskeið hnetusmjör
Henti þessu öllu í KitchenAid blandarann og þeytti vel, ég vildi sjá til þess að það væru engin hálfsöxuð spínatblöð fljótandi í drykknum. Ég gerði einn fyrir mig og einn hnetusmjörslausan fyrir Sibbmund og við skemmtum okkur stórvel yfir morgunmatnum. Ég vildi bara óska að ég hefði skyr til að setja í svona skrímsli, svo sé ég líka fyrir mér að skeið af Nutella eða einhverju svipuðu væri sjúklega góð í skrímslið líka, en ég er ekki viss um að það sé jafn hollt.