Rss Feed
    Showing posts with label Bakstur. Show all posts
    Showing posts with label Bakstur. Show all posts
  1. Konukaffi og með því

    Sunday, February 24, 2013

    Ég fékk alveg extra langan konudag, nánast alveg konuhelgi því Sibbmundur bauð mér út að borða og í keilu á laugardagskvöld. Svo, þar sem ömmur okkar beggja voru í bænum buðum við þeim í kaffi á konudaginn ásamt mömmum okkar og endaði þetta í hinu ánægjulegasta konukaffi.

    Á mánudag verð ég svo með vinkonuhitting og ég vildi því samnýta baksturinn sem best án þess að þurfa að bera fram hálfétnar kökur. Ég bakaði því hindberja mínímúffur og svo paleo-væna súkkulaðikökubita.
    Ásamt því var ég með smásmákökur sem ég bakaði í gamni mínu úr möndluhrati og hrærði hitt og þetta saman við (möndluhveiti, banana, döðlur...). Þær voru ekkert svo sérstakar á bragðið, bara ágætar, þannig að ég smurði dökku súkkulaði yfir, og tataaah þær urðu mjög fínar! Ótrúlegt hvað smá súkkulaði getur bjargað öllu í heiminum. Svo var ég með kex og ost, te og kaffi.
    Baksturinn var mjög auðveldur en mér tókst nú samt að klúðra smá, því ég gleymdi eins og einu eggi... en það kom held ég ekki að sök. Súkkulaðikökubitarnir eru uppskrift úr Gestgjafanum og inniheldur döðlur, epla- og bananamauk, kaffi, kakó, egg, kókoshveiti, kókosolíu, matarsóda og salt. Ég skar þær niður í litla bita og skreytti með grófum kókos.

    Mínímúffurnar voru svo með hvítu súkkulaði og hindberjum, ásamt hvítum sykri, hveiti, smjöri, mjólk og umþaðbil öllu sem Paleo bannar. Ég fann þessa uppskrift einu sinni, ég breyti henni bara í mínímúffur og set eitt ber ofan í hvert form. Það sem mér finnast mínímúffur mikil dásemd. Mér finnst þetta alveg fullkomin stærð, venjulegar múffur eru oft svo brjálaðar að  fólk leifir meirihlutanum og það fer illa í mitt matarhjarta. Míní er málið. Svo eru bara um 60 kaloríur í hverri mínímúffu og það er nú ekki svo slæmt.

    Hindberjamínímúffur
    100 gr smjör-brætt
    300 gr hveiti
    100 gr sykur
    2 tsk lyftiduft
    2 egg
    2 dl mjólk
    u.þ.b. 48 hindber, frosin
    100 gr hvítt súkkulaði

    Hveiti, sykur og lyftiduft hrært saman í skál. Egg og mjólk hrærð saman í annarri skál og smjöri bætt út í. Eggjablöndunni hrært út í þurrefnin. Hvíta súkkulaðið saxað og hrært saman við. 48 pappírsform sett í mínímuffinmót, deigi skammtað þar á milli og einu frosnu hindberi stungið ofan í hvert form. Bakað við 200°C í 10-15 mínútur eða þar til toppurinn verður gylltur.

  2. Mínímalískar pönnukökur

    Sunday, February 17, 2013

    Haltu á ketti hvað ísinn í gær var góður!!! Svona svo ég hrósi sjálfri mér svolítið mikið, vóts hvað mér fannst hann sjúklega góður. Hluti af því er ábyggilega sú staðreynd að ég var ekki búin að borða ís eða súkkulaði í rúman mánuð... en ég sleikti skálina nánast mér fannst hann svo góður. Una systir sagði að hún hefði viljað meiri sykur/döðlur í hann en við erum ekki með sömu sykurpallettuna og fólk getur auðvitað still sykurmagnið eftir behag. Mér fannst hann alveg akkúrat passlega sætur án þess að vera of, og dökkt súkkulaðibragðið naut sín. Næst prófa ég að gera hann úr kókosmjólk til að gera hann paleovænni.

    Ég bjó til sunnudagsmorgunverð í morgun, einfaldar bananapönnsur með jarðarberjum og smá grískri jógúrt (þessi mjólkurdagur minn teygðist aðeins yfir í mjólkurhelgi, en bara fram að hádegi). Ég hafði heyrt af þessum "tveggja hráefna" pönnsum áður en hafði nákvæmlega enga trú á því að þær væru bragðgóðar. En ég hef gert þær tvisvar sinnum núna og þær koma ótrúlega vel út Alls ekki yfirþyrmandi eggjabragð eða áferð.

    Bananapönnsur
    Grunnurinn í þessum pönnsum er 1 þroskaður banani og tvö egg. Það þarf ekkert annað! Ég stappaði banana og skellti í könnu með tveimur eggjum og þeytti saman með töfrasprota. Svo bræddi ég rúma teskeið af kókosolíu á pönnukökupönnu og hellti út í ásamt kanilklípu og saltkorni. Ég steikti svo litlar lummur á tæpum miðlungshita úr deiginu og borðaði með niðurskornum ferskum jarðarberjum ásamt grískri jógúrt með döðlumauksskvettu í. Ég borðaði ekki allar pönnsurnar ein, en alveg vel rúman meirihluta. Ótrúlega góður sunnudagsmorgunmatur og skemmtilega hollur!


  3. Banananananamúffur

    Friday, March 2, 2012

    Ég fékk minimúffuform í konudagsgjöf. Ég neyddist (eða þannig) þessvegna til að baka múffur og þá kom auðvitað ekkert annað til greina en bananamúffur. Ég skil það svo innilega ekki afhverju bananamúffur eru ekki oftar til sölu á kaffihúsum og í bakaríum því þær eru svo góðar. En kannski er skemmtilegra að baka múffur heima sem eru ekki til á hverju götuhorni.

    Eftir að hafa bakað þessar múffur komst ég að því að mínímúffur eru stórhættulegar. Helmingurinn af þeim hvarf á augabragði. Þær voru æði, en ég fann það strax daginn eftir að þær voru ekki lengur ferskar, þær eru svo nettar að þær eru greinilega fljótar að þorna. Mínímúffur eru því eitthvað sem maður á að baka og neyta samdægurs, en kannski ekki einsamall. Reyndar gæti það líka haft áhrif að ég var ekki með þær í pappírformum, þau hjálpa örugglega líka við að halda þeim ferskum. Ég gerði hálfa venjulega múffuuppskrift og hún passaði í eitt 24 stykkja mínímúffin form. Þessi uppskrift er frá Nigellu og inniheldur banana og súkkulaði, en ég á líka eigin múffuuppskrift með banönum og höfrum en ég átti ekki hráefnin í hana.


    Míní-bananamúffur 24 stk
    1-1 1/2 gamall banani, stappaður
    1 egg
    1/2 dl olía
    50 gr sykur
    125 gr hveiti
    1/2 tsk lyftiduft
    1/4 tsk matarsódi
    50 gr súkkulaði
    Þeyta egg og sykur saman og bæta olíunni út í og síðan banananum. Hræra því svo út í hráefnin og blanda súkkulaðinu út í. Setja í formin og baka í 10-12 mínútur við 200°C. Svo er absólútlí nauðsynlegt að passa sig á að reka hendina ekki upp í ofninn þegar maður setur formið inn í ofninn. Formið mitt er mjúkt og úr silíkoni þannig að næst mun ég passa mig á að setja formið á grind og setja grindina svo í ofninn. Þrem dögum eftir baksturinn og ég er enn með brunaför á hendinni.

  4. Bananasmákökur

    Tuesday, February 14, 2012

     Ég bakaði smákökur í gær til að eiga í sólarkaffi, það skiptir ekki öllu að ég hafi bara maulað þær með instant kaffi á skrifstofunni við tölvuna. Ég þori ekki alveg að fullyrða um að vorið sé komið hér í Manchester, þótt Valentínusardagurinn sé kominn (og næstum farinn) en það var allavega nógu hlýtt til að borða hádegismatinn á bekk úti, ég var að kafna á heimleiðinni í lopapeysu undir jakkanum og hitastigið á að vera um 10°C á daginn í vikunni.

     Ég bakaði hafra-banana-súkkulaðismákökur, uppskrift sem ég hef gert áður og finnst góð. Uppskriftina fékk ég á Skinnytaste, ég hef prófað einhverjar 2-3 uppskriftir á þessari síðu og fílað þær allar. Þær eru í hollari kantinum án þess að það sé búið að skipta út öllu fyrir rándýr heilsubúðarhráefni. Mér finnst líka svo fínt að það er búið að reikna út kaloríur og punkta og allt það á síðunni, og maður fær skammtastærð. Hvort maður hlýði því er svo annað mál. Ég þurfti aðeins að breyta uppskriftinni, ég átti ekki púðursykur, átti ekki alveg nógu mikið af höfrum og mig langaði að hafa súkkulaði en ekki hnetur og svo framvegis, svo hér er uppskriftin eins og hún endaði hjá mér:

    1 bolli hveiti
    1 tsk lyftiduft
    1/2 tsk matarsódi
    1/2 tsk salt
    1/2 tsk kanill
    2 msk smjör, við stofuhita
    3/4 bolli sykur
    1 egg
    1/4 bolli stappaður banani
    1/2 tsk vanilla
    1 1/2 bolli hafrar
    1/2 bolli suðusúkkulaðidropar

    Ég setti hveiti, lyftiduft, matarsóda, salt og kanil saman í skál og þeytti í blandaranum mínum sykur og smjör, og bætti svo við eggi og vanillu. Ég blandaði svo blautu blöndunni út í þurrefnin og  hrærði loks hafrana og súkkulaðið út í. Ég setti frekar kúfaðar teskeiðar af deigi á tvær bökunarplötur og fékk 31 stykki úr uppskriftinni. Þetta var bakað á 175°C hita við blástur í um 11 mínútur. Ofninn hérna úti er ekkert sérlega góður, því þótt ég væri með blásturinn á voru sumar kökurnar orðnar alveg gullnar á meðan aðrar voru varla búnar að taka lit. Mér finnst þær sem eru mest bakaðar bestar, en sumir fíla kannski betur þær sem eru mýkri.

    Við vorum svo alveg brjálæðislega grand á því í kvöldmatnum og elduðum plokkfisk! Mikið var það gott, þótt að því miður sé ekki til rúgbrauð hérna (og lífrænt ræktað sólkjarnabrauð er ekki alveg það sama) en það slapp fyrir horn. Ég var líka ótrúlega flippuð og bresk á því og setti Worchestershire sósu í plokkfiskinn og það var bara fínt. Ég held það gefi alveg smá svona extra úmpfh, og svo auðvitað pipar. Pipar pipar pipar.